Ania walczy z nieoperacyjnym rakiem szyjki macicy. Dzieci potrzebują mamy

Muszę wygrać tę walkę o życie… dla swoich dzieci, męża i siebie❤️

Hej, mam na imię Ania i mam 45 lat.
W sierpniu 2025 roku usłyszałam diagnozę, która zatrzymała całe moje życie — złośliwy, nieoperacyjny nowotwór szyjki macicy z naciekami i przerzutami na węzły chłonne oraz aortę. Choroba była już bardzo zaawansowana…

Nigdy nie zapomnę tego momentu. Jeszcze chwilę wcześniej żyłam normalnie — pracowałam, śmiałam się, planowałam przyszłość, miałam marzenia i zwykłe codzienne sprawy. Nagle wszystko przestało mieć znaczenie. Został tylko strach, ból i myśl o tym, co będzie z moimi dziećmi…💔

W listopadzie rozpoczęłam leczenie. Każdego dnia dojeżdżałam 60 kilometrów do szpitala i wracałam do domu tylko po to, żeby rano znowu wstać i walczyć dalej. Leczenie było bardzo ciężkie i wyczerpujące. Radioterapia i chemia wyniszczyły mój organizm bardziej, niż mogłam sobie wyobrazić. Dziś zmagam się z bardzo silną chorobą popromienną, ogromnym bólem i ciągłym osłabieniem.

Są dni, kiedy brakuje mi sił nawet na najprostsze rzeczy… Choroba odebrała mi zdrowie, pracę, poczucie bezpieczeństwa i spokój. A najgorsze jest to, że mimo całego leczenia pojawił się nawrót choroby…🥹

Najbardziej boli mnie jednak bezradność wobec własnych dzieci. Mój syn codziennie czeka na mamę. Chce się przytulić, porozmawiać, mieć mnie blisko. To właśnie dla nich codziennie próbuję znaleźć w sobie siłę, kiedy organizm mówi „dość”. Dla nich wstaję rano. Dla nich walczę o każdy kolejny dzień❤️

Koszty leczenia, leków, suplementacji, dojazdów i wizyt u specjalistów stale rosną. Mimo ogromnego zmęczenia nie przestaję szukać kolejnych możliwości leczenia i konsultacji — wszędzie tam, gdzie pojawia się choć cień nadziei. Szukam pomocy u specjalistów z różnych stron, również za granicą. Bo ja naprawdę chcę żyć.

Nie chcę się poddać.
Chcę jeszcze normalnie usiąść z rodziną przy stole, śmiać się z dziećmi, przytulić męża i poczuć, że życie znowu jest normalne. Chcę mieć jeszcze czas. Czas na rodzinę, wspólne chwile i zwyczajne życie, które kiedyś wydawało się takie oczywiste☀️

Każdego dnia walczę nie tylko z chorobą, ale też z bólem, strachem i ogromnym wyczerpaniem. Jednak mimo wszystko nadal wierzę, że jeszcze nad naszym życiem zaświeci słońce.

Wygram tę walkę dla siebie, moich dzieci, męża i mamy — oraz wszystkich osób, które każdego dnia walczą razem ze mną❤️