Pożar domu w Bandysiach

W nocy z niedzieli na poniedziałek, z 23 na 24 sierpnia, doszło do pożaru mojego domu. Domu rodzinnego, w którym mieszkałem przez całe swoje życie.

To miejsce było ze mną od zawsze. Tu dorastałem, tu powstawały wspomnienia, których nie da się przeliczyć na pieniądze. Nigdy nie przypuszczałem, że w ciągu jednej nocy będę patrzył, jak wszystko, co przez lata było moją codziennością i dawało mi poczucie bezpieczeństwa, zostaje tak dotkliwie zniszczone.

Na szczęście udało mi się bezpiecznie opuścić budynek. Najważniejsze jest to, że nikomu nic się nie stało. Kiedy jednak emocje zaczęły opadać, przyszła świadomość ogromu strat.

Dom jest drewniany, dlatego ogień rozprzestrzeniał się bardzo szybko. Zniszczenia są ogromne. To, czego nie strawiły płomienie, zostało zalane wodą podczas akcji gaśniczej. W jednej chwili miejsce, które przez całe życie nazywałem domem, przestało nadawać się do normalnego zamieszkania.

Na ten moment wciąż nie wiadomo, czy budynek będzie można uratować. Jeżeli odbudowa okaże się możliwa, będzie wymagała gruntownych i kosztownych prac praktycznie od podstaw. Jeżeli nie – będę musiał zmierzyć się z koniecznością stworzenia dla siebie zupełnie nowego miejsca do życia.

Najtrudniej pogodzić się z tym, że razem z domem straciłem nie tylko rzeczy. Straciłem bezpieczny kąt, codzienność i miejsce pełne wspomnień, które towarzyszyło mi od pierwszych lat życia.

Dziś stoję przed ogromną niewiadomą i próbuję krok po kroku poukładać rzeczywistość po tej jednej nocy, która zmieniła tak wiele.