Faustyna – samotna mama na wózku. Zbiórka na rehabilitację i leczenie

Walczę o sprawność i spokojne życie dla mojej córki.

Jeszcze niedawno byłam samodzielną mamą, która normalnie żyła, planowała przyszłość i każdego dnia starała się dawać swojemu dziecku poczucie bezpieczeństwa. Wszystko zmieniło się w 2024 roku, kiedy ciężko zachorowałam.

Dziś zmagam się z polineuropatią i tężyczką. Poruszam się na wózku inwalidzkim, a moje ręce i nogi często odmawiają posłuszeństwa. Są dni, kiedy nie mam siły wstać z łóżka. W najtrudniejszych momentach leżę bezradna, całkowicie zależna od innych. To doświadczenie trudno opisać słowami.

Codziennie towarzyszy mi ból, drżenie ciała, ogromne osłabienie oraz problemy z pamięcią i koncentracją. Nawet najprostsze czynności stały się wyzwaniem. Droga do łazienki, ubranie się czy przygotowanie posiłku potrafią zabrać resztki sił.

Najbardziej boli mnie jednak nie sama choroba, lecz świadomość, że jestem mamą dziewięcioletniej córki, która zamiast beztroskiego dzieciństwa patrzy na cierpienie swojej mamy. Dziecko nie powinno dorastać w cieniu choroby i codziennego lęku o najbliższą osobę. Każdego dnia marzę tylko o jednym — aby znów móc być dla niej prawdziwym oparciem.

W czasie choroby zostałam sama. Nie mam wsparcia rodziny. W tygodniu pomaga mi asystent jedynie przez dwie godziny dziennie, a przez resztę czasu radzę sobie tak, jak tylko potrafię.

Utrzymuję się z renty w wysokości 1500 zł, świadczenia 800+ oraz alimentów. Po opłaceniu wynajmu mieszkania zostaje nam około 200–300 zł na życie. To kwota, która nie wystarcza nawet na podstawowe potrzeby, nie mówiąc o leczeniu.

Celem zbiórki jest sfinansowanie rehabilitacji, fizjoterapii, leków oraz dalszego leczenia, które dają mi realną szansę na odzyskanie choć części sprawności. To także wsparcie codziennego funkcjonowania mnie i mojej córki w czasie, gdy choroba odebrała nam poczucie stabilizacji.

Bez regularnej rehabilitacji mój stan może się pogarszać. Każdy miesiąc bez terapii oznacza kolejne ograniczenia i coraz mniejszą samodzielność.

Każdy dzień to walka — o zdrowie, o godność, o przyszłość i o spokojne dzieciństwo mojej córki.