Chore serduszko, kolejna operacja i brak auta na dojazdy do szpitala. Trudna codzienność Justynki!

Dla większości rodzin samochód jest zwykłym ułatwieniem codziennego życia. Dla niespełna 9-letniej Justynki, która od urodzenia zmaga się z poważnymi problemami zdrowotnymi, jest czymś znacznie ważniejszym. To możliwość bezpiecznego dotarcia do lekarza, szpitala, szkoły i powrotu do domu bez narażania jej chorego serduszka na dodatkowy wysiłek. Niestety, dziś moja siostra i jej córeczka zostały pozbawione tej możliwości.

Organizuję tę zbiórkę dla mojej siostry, która od trzech lat samotnie wychowuje trójkę dzieci – dwóch synów i córeczkę Justynkę, moją chrześnicę. Każdego dnia robi wszystko, aby zapewnić im bezpieczeństwo, opiekę i jak najlepsze warunki do życia. Jednak codzienność naszej rodziny jest znacznie trudniejsza, niż mogłoby się wydawać.

Justynka w grudniu skończy dopiero 9 lat, a za sobą ma już doświadczenia, z którymi nie powinno mierzyć się żadne dziecko.

Tuż po jej narodzinach moja siostra dowiedziała się, że córeczka ma zespół Downa oraz poważne wrodzone wady serca – ASD i VSD. Zamiast spokojnie cieszyć się macierzyństwem, musiała zmierzyć się ze strachem o życie i zdrowie swojego maleństwa.

6 listopada 2018 roku Justynka przeszła operację na otwartym sercu. To był niezwykle trudny czas dla całej rodziny, pełen niepewności, łez i nadziei. Niestety, na jednej operacji się nie skończyło. Justynka czeka obecnie na kolejny zabieg kardiologiczny.

A problemy zdrowotne nie dotyczą wyłącznie jej serduszka.

Od lutego Justynka pozostaje pod opieką hematologa z powodu obniżonego poziomu leukocytów. Musi przyjmować żelazo oraz witaminy z grupy B. W marcu tego roku wykryto u niej również zastój w nerce, dlatego konieczna stała się opieka nefrologiczna.

Justynka wymaga stałej kontroli wielu specjalistów – kardiologa, hematologa, nefrologa, neurologa, gastroenterologa i endokrynologa. Wizyty lekarskie, badania, konsultacje i pobyty w szpitalach są nieodłączną częścią jej dzieciństwa.

Najtrudniejsze jest jednak to, że ze względu na chore serce Justynka musi unikać nadmiernego wysiłku fizycznego. Nawet zwykła droga do szkoły, którą inne dzieci pokonują bez zastanowienia, dla niej może być ogromnym obciążeniem.

Do tej pory moja siostra korzystała z własnego samochodu, aby bezpiecznie dowozić córeczkę do szkoły, lekarzy i szpitali. Niestety, auto jest już w tak złym stanie technicznym, że nie nadaje się do naprawy.

I właśnie dlatego znaleźliśmy się w sytuacji, w której coś tak zwyczajnego jak samochód stało się dla naszej rodziny ogromnym, nieosiągalnym wydatkiem.

Moja siostra samotnie utrzymuje trójkę dzieci. Jej dochody to świadczenie pielęgnacyjne na Justynkę oraz alimenty wypłacane z funduszu alimentacyjnego. Przy takich dochodach nie ma możliwości uzyskania kredytu na zakup samochodu.

Próbowała szukać pomocy w ośrodku pomocy społecznej, jednak spotkała się z odmową. Nie może również skorzystać z odpowiedniego dofinansowania PFRON na zakup samochodu, ponieważ Justynka nie porusza się na wózku inwalidzkim.

A przecież to, że Justynka potrafi chodzić, nie oznacza, że jej serduszko pozwala jej na taki wysiłek.

Trudno mi pogodzić się z myślą, że moja siostra, która każdego dnia poświęca wszystko dla swoich dzieci, musi dodatkowo martwić się o to, jak zawieźć chorą córeczkę do lekarza. Jak wrócić z nią ze szpitala po zabiegu? Jak zapewnić jej bezpieczeństwo podczas podróży, kiedy nawet niewielki wysiłek może być dla niej obciążeniem?

Podróżowanie pociągami i komunikacją publiczną, szczególnie po zabiegach czy badaniach, jest dla Justynki wyczerpujące, a dla jej mamy wiąże się z ogromnym stresem.

Nie zbieramy na luksusowy samochód. Chcemy kupić zwykłe, sprawne i bezpieczne auto, które pozwoli mojej siostrze zadbać o zdrowie córeczki i codzienne potrzeby całej trójki dzieci.

Wiem, jak wiele moja siostra przeszła i jak wiele wysiłku kosztuje ją każdy kolejny dzień. Wiem też, że proszenie o pomoc jest dla niej niezwykle trudne. Obawia się przykrych komentarzy i ocen ze strony osób, które nie znają jej sytuacji. Dlatego jako siostra i ciocia Justynki postanowiłam zrobić ten krok za nią.

Nie potrafię patrzeć bezczynnie, kiedy osoba, którą kocham, staje przed kolejną przeszkodą, której mimo największych starań nie jest w stanie samodzielnie pokonać.

Justynka nie marzy o drogim samochodzie. Ona potrzebuje po prostu bezpiecznie dotrzeć do lekarza, wrócić do domu i mieć siłę na kolejny dzień.

Z całego serca proszę o wsparcie naszej zbiórki. Każda, nawet najmniejsza wpłata przybliży nas do zakupu samochodu, który tak bardzo ułatwi życie Justynce, jej mamie i braciom.

Pomóżmy Justynce pokonywać kilometry, które dla jej chorego serduszka są zbyt trudne❤️