Pożar w Kłodzisku

W październiku 2025 roku los zadał mojemu bratu Krystianowi i jego dziewięcioletniemu synowi Szymonowi cios, którego nie da się opisać słowami. Odeszła żona i mama. Choroba zabrała Szymonowi to, co dla dziecka jest całym światem – poczucie bezpieczeństwa, ciepło, codzienną obecność mamy. W jednej chwili dzieciństwo musiało dojrzeć.

Krystian, próbując poukładać życie na nowo, podjął trudną decyzję o powrocie w rodzinne strony. Chciał dać synowi stabilność, korzenie i dom – prawdziwy dom. Rozpoczął remont domu po naszych rodzicach, miejsca pełnego wspomnień, które miało stać się ich nowym początkiem. Szymon poszedł do nowej szkoły, uczył się nowej codzienności, a Krystian – krok po kroku – odbudowywał nie tylko ściany, ale też poczucie normalności dla swojego dziecka.

Część domu była już gotowa. Powstał nawet nowy, wymarzony pokój Szymona – symbol nadziei, że mimo wszystko można jeszcze stworzyć bezpieczną przestrzeń. Do czasu.

Pożar zniszczył wszystko. Ogień w jednej chwili odebrał miesiące ciężkiej pracy, wysiłku i wiary w to, że najgorsze jest już za nimi. Dom wymaga dziś kapitalnego remontu. Kolejny raz przyszło im stanąć na początku drogi, zadając sobie to samo pytanie: ile razy można zaczynać od nowa?

Krystian zrobi wszystko, by zapewnić swojemu synowi to, co najlepsze. Jest ojcem, który mimo własnej straty codziennie stara się być dla Szymona oparciem, siłą i spokojem. Nasza rodzina również jest z nimi i zrobi wszystko, by pomóc im przejść przez ten trudny czas.

Będziemy wdzięczni za każdą pomoc, która pozwoli im odbudować dom i poczucie bezpieczeństwa.