Pożar trzech domów w Koszalinie – rodzinna tragedia tuż przed ślubem

W nocy z 1 na 2 września nasze życie zmieniło się w jednej chwili.

W miejscu, które było domem dla naszej rodziny, wybuchł pożar. Ogień objął zabudowę szeregową, w której znajdowały się właściwie trzy osobne miejsca do życia.

W jednej części mieszkała mama mojego narzeczonego, Bartka. W drugiej mieszkaliśmy my – ja, Bartek i nasz 4-letni synek Kacperek. Trzecia część, z osobnym wejściem, była przygotowywana dla Rafała, brata Bartka, oraz jego rodziny i dzieci. Rafał inwestował w to miejsce swoje oszczędności, tworząc przestrzeń, która miała stać się ich domem.

W ciągu jednej nocy tragedia dotknęła więc trzy rodziny z jednego najbliższego kręgu. Każda z nich poniosła ogromne straty. Dach wymaga wymiany, a pomieszczenia mieszkalne gruntownego remontu. Ogień, dym i woda użyta podczas akcji gaśniczej pozostawiły po sobie zniszczenia, z którymi trudno się dziś pogodzić.

Najbardziej bolesne jest to, że w jednej chwili ucierpiał dorobek mamy oraz dwóch braci i ich rodzin. W takich momentach największym oparciem są zwykle najbliżsi i my również możemy na nich liczyć. Dzięki rodzinie mamy obecnie gdzie się zatrzymać i jesteśmy za to ogromnie wdzięczni. Tym razem jednak sytuacja jest wyjątkowo trudna, ponieważ nieszczęście dotknęło jednocześnie kilka osób z tej samej rodziny, które same mierzą się dziś ze skutkami pożaru.

Dla mnie i Bartka ten czas miał wyglądać zupełnie inaczej. Za dwa tygodnie mamy zaplanowany ślub. Miały to być dni pełne przygotowań, radości i wzruszenia przed jednym z najważniejszych momentów naszego życia. Zamiast tego patrzymy dziś na zniszczone miejsce, które było naszym domem, i próbujemy odnaleźć się w rzeczywistości, której nikt z nas się nie spodziewał.

Jeszcze kilka dni temu myśleliśmy o ślubie, wspólnej przyszłości, spokojnym dzieciństwie Kacperka, planach Rafała i jego rodziny oraz codzienności mamy Bartka. Dziś wszyscy stoimy przed tym samym wyzwaniem – odbudować miejsca, które dawały nam bezpieczeństwo i poczucie, że jesteśmy u siebie.

Przed nami bardzo trudny czas. Wierzymy jednak, że krok po kroku uda się przywrócić te miejsca do życia i odbudować choć część tego, co zabrała nam ta jedna tragiczna noc.