Momo która miała nie chodzić

Momo była zawsze światłem naszego domu.

Mała jamniczka, która kochała spacery bardziej niż cokolwiek innego – jej ogonek nie przestawał merdać ani na chwilę.

Aż pewnego dnia… wszystko się zatrzymało.

Jednego dnia biegała pełna życia i radości, następnego nie chciała zrobić nawet jednego kroku.

W ciągu 3 dni jej stan pogorszył się mimo leczenia, doprowadzając do paraliżu tylnych łapek.

Dosłownie.

Jeszcze 3 dni wczesniej biegała pełna życia nad jeziorem, a zaraz potem leżała nieruchomo w łóżeczku — sparaliżowana, z cewnikiem, jej oczka były smutne, zgaszone, pozbawione życia. Gasła z każdym dniem.

A ja… patrzyłam na nią i czułam, jak rozrywa mi serce na kawałeczki. Nie przestawałam płakać. Czułam ból, strach i bezradność.

Bałam się panicznie, że ją stracę.

Że nie zdołam jej pomóc.

Diagnoza była przerażająca:

dyskopatia

Początkowe leczenie okazało się tylko stratą tak cennego w przypadku dyskopatii czasu, a także niezbędnych do dalszego leczenia pieniędzy.

Zrobiliśmy TK, a po niej lekarz spojrzał na mnie i powiedział to czego bałam się najbardziej:

„Doszlo do uszkodzenia dysku, zawartość wydostała się do kanału i zablokowała go w 90% Jedyną szansa dla Momo jest operacja oczyszczenia kanału kręgowego. Bez niej będzie cierpiała z bólu, nie będzie mogła się ruszać i grozi jej martwica rdzenia (co często kończy się śmiercią)"

Zamarłam, decyzja o operacji oznaczała, że — mogę uratować jej życie albo… mogę jej to życie odebrać, jeśli coś pójdzie źle.

Bałam się tej operacji jak niczego wcześniej. Ale wiedziałam że muszę to zrobić. Nie mogłam pozwolić, żeby żyła w bólu tylko dlatego, że ja się boję. Lekarz był bardzo szczery, powiedział że jeżeli chodzi o sprawność to rokowania są złe. Za duży ucisk i raczej nie będzie chodzić. Natomiast rokowania dotyczące przeżycia operacji, bardzo dobre. Jest zdrowa, młoda, nie ma żadnych problemów, waga idealna..

Powiedziałam że niepełnosprawność to nie jest koniec życia, a psy na wózkach mogą być równie szczęśliwe co te sprawne. I że nie przeraża mnie opieka nad takim psem, MA ŻYĆ, A JA DOPILNUJĘ BY BYLA SZCZĘŚLIWA.

Uśmiechnął się z widoczną ulgą i powiedział, że w takim razie będzie dobrze.

Zdecydowałam: walczymy. Operujemy.

Nawet jeśli nigdy już nie stanie na łapki – ja dam jej wszystko, by była szczęśliwa.

✨ I wtedy wydarzył się cud…

Dzień po operacji kiedy Momo była jeszcze w szpitalu dostałam filmik. Zobaczyłam że to od lekarza i włączyłam przekonana że zobaczę Momo która dochodzi do siebie po operacji. Ale nie. To nie była Momo która siedzi lub leży.

To była Momo, która ........

....... IDZIE.

Niezgrabnie, powoli, podtrzymywana ale idzie.

Krok po kroczku.

Moja mała dzielna dziewczynka, która jeszcze chwilę wcześniej była sparaliżowana.

Zalały nas łzy — tym razem ze szczęścia i uczucie jakbym latała, a nie, chodziła..

Zaczął się nowy etap:

walka o odzyskanie pełnej sprawności i ochrona przed nawrotem choroby.

Rehabilitacja Momo daje efekty, ale to długa droga.

A koszty są ogromne, szczególnie po operacji kręgosłupa, w czasie której usunięte zostały 2 dyski (obok siebie)

Aby każdy miał pełną jasność:

~ Wszystkie faktury, rachunki i inną dokumentację będę regularnie dodawać do zbiórki. Każdy będzie mógł zobaczyć na co przeznaczyłam zebrane pieniądze.

🦴 JAK MOŻESZ POMÓC (różne formy – nie tylko pieniądze!)

Wiem, że nie każdy ufa zbiórkom. Rozumiem to i szanuję. Dlatego stworzyłam możliwość pomocy w kilku formach:

💛 1. Będzie możliwość wykupienia Momo fizjoterapii bezposrednio u fizjoterapeutów, jestem w trakcie umawiania Momo w nowym miejscu. Nkebawem dodam informacje.

💛 2. Suplementy (można kupić i wysłać do paczkomatu)

Są trzy konkretne preparaty, które bierze Momo, polecone przez lekarza i sprawdzone:

Sizarol

Holista – kolagen typu II

Bemo – Fishcollagen

Każdy z nich wspiera kręgosłup i regenerację. Będzie je brała do końca życia.

💛 3. Zdrowa, mało przetworzona mokra karma (bez kurczaka i wołowiny). My kupujemy Wiejską Zagrodę, bo to jedna z najzdrowszych karm w puszkach, która jest dostępna tutaj u nas. W internecie nie zamówię bo dochodzi opłata za przesyłkę więc 1-2 puszek się nie opłaca kupować, a ciągłe wydatki powodują, że nie mogę sobie pozwolić, by kupić od razu 10 czy 20 puszek.

Suchej karmy nie podaję bo Momo potrzebuje naprawdę maleńkiej ilości jedzenia, (pilnowanie wagi przy dyskopatii jest konieczne) a sucha karma jest bardziej kaloryczna i wychodzi z tego dosłownie mini porcja, którą Momo połyka w 5 sekund. Oczywiście się tym nie najada i później męczy mnie non stop że jest głodna. Mokrą karmę mogę rozsmarować na macie do lizania, dzięki czemu czas jedzenia wydłuża się do kilku-kilkunastu minut, co wystarczy by Momo była zadowolona i bardziej syta.

Zdrowe jedzenie będzie również ogromną pomocą przy opiece nad psem w czasie wracania do zdrowia i rehabilitacji.

Niedługo pojawi się jeszcze jedna możliwość by zrobić Momo prezent. Ale to już pojawi się w aktualizacjach zbiórki.

💛 4. Jeżeli ktoś chce pomóc nie finansowo, tylko robiąc prezent dla Momo, to proszę o informację na maila (podam nr telefonu i paczkomat:

[email protected]

🧡 NA KONIEC…

Nie proszę o pieniądze dla siebie.

Nie zbieram na zachcianki (mam inne wartości i radości niż wydawanie pieniędzy)

Robię to tylko dlatego, że chcę dać Momo życie bez bólu – takie, o które tak dzielnie walczy.

Każda forma pomocy ma znaczenie.

Każda złotówka, każda puszka karmy, każdy suplement, każde wejście na rehabilitację, każde udostępnienie.

Dziękuję wszystkim, którzy zechcą pomóc mojej małej dzielnej upartej i wytrwałej jamniczce.

Dziękuję za serce, za zaufanie i za to, że jesteście z nami w tej trudnej drodze.