Pożar w Nowym Mieście Lubawskim

Do pożaru doszło w miejscu, które było naszym domem. Mieszkaliśmy tam razem z żoną i naszą 17-letnią córką Julią. To tam toczyło się nasze codzienne życie – zwyczajne, bezpieczne, znane.

W chwili, gdy wybuchł pożar, w mieszkaniu była tylko nasza córka. Informacja, że Julia trafiła do szpitala z powodu zatrucia dymem, to coś, co zostanie z nami na zawsze. Strach o życie własnego dziecka jest doświadczeniem, którego nie da się zapomnieć ani opisać słowami. Świadomość, w jak ogromnym zagrożeniu się znalazła, wraca do nas cały czas. 

Mieszkanie zostało doszczętnie zniszczone. Ogień zabrał wszystko – nie tylko ściany i przedmioty, ale też poczucie bezpieczeństwa. Zostaliśmy bez rzeczy codziennego użytku, bez ubrań, bez miejsca, które mogliśmy nazwać domem. Dziś przebywamy u bliskich, próbując na nowo odnaleźć stabilność po wydarzeniu, które zmieniło nasze życie w jednej chwili.

Ma zostać nam przyznany nowy lokal. To szansa na nowy początek, ale także ogromne wyzwanie. Przestrzeń, którą otrzymamy, będzie wymagała pełnego przystosowania – remontu i wyposażenia od podstaw, abyśmy mogli w niej normalnie funkcjonować jako rodzina. Koszty tego wszystkiego są bardzo wysokie, a my zaczynamy od zera. Po pożarze nie zostało nam nic.

Najważniejsze jest to, że nasza córka jest bezpieczna. Uczymy się żyć na nowo po tym, co się wydarzyło.