Pożar w Posadzie Jaśliskiej

W domu, w którym mieszkaliśmy razem z partnerem Krzysztofem i trójką dzieci – 17-letnią Nikolą, 12-letnią Zosią oraz 9-letnim Jasiem – doszło do pożaru. Ogień zabrał nam nie tylko dach nad głową, ale całe nasze życie, jakie znaliśmy do tej pory. Wszystko wskazuje na to, że budynek najprawdopodobniej będzie nadawał się do rozbiórki, a my staniemy przed ogromnym wyzwaniem stworzenia od nowa bezpiecznego miejsca dla naszej rodziny.

Ten dom był czymś więcej niż budynkiem.
Był rodzinnym domem Krzysztofa, w który przez ponad 20 lat pracy za granicą wkładał każdą zarobioną złotówkę. Każdy remont, każda poprawka, każda ściana były efektem ogromnego wysiłku, wyrzeczeń i marzeń o spokojnym życiu z rodziną. Wspólnie inwestowaliśmy oszczędności, czas, siły i serce, by to miejsce stało się naszym wymarzonym domem – bezpiecznym azylem dla dzieci.

Kilka chwil wystarczyło, by ogień odebrał wszystko.
Zostały wspomnienia, popiół i świadomość, że to, co budowaliśmy przez lata, przestało istnieć. Przed nami trudna droga i konieczność rozpoczęcia wszystkiego od nowa – nie z wyboru, lecz z konieczności.