Pożar domu w Sasinach

W domu, w którym mieszka mój tata Włodzimierz, wydarzyło się coś, czego nikt z nas nie chciałby przeżyć. Pożar pojawił się nagle i w jednej chwili odebrał poczucie bezpieczeństwa, które zawsze kojarzy się z własnym miejscem na ziemi. Najważniejsze jest to, że tata obudził się na czas, dzięki temu wyszedł z tego cało. Ta ulga miesza się jednak z bólem i świadomością, jak wiele zostało zniszczone.

Budynek ucierpiał w znacznym stopniu. Ogień i dym nie zostawiły po sobie tylko śladów na ścianach — zabrały codzienność: rzeczy potrzebne do życia, wspomnienia, spokój. Dom wymaga teraz generalnego remontu i wymiany wyposażenia, żeby znów stał się miejscem, w którym można normalnie funkcjonować. Przed nami mnóstwo pracy, decyzji i kosztów, ale przede wszystkim jedno marzenie: przywrócić tacie jego własny kąt, jego bezpieczną przystań.

To szczególnie bolesne, bo dom niedawno był po remoncie. Tata włożył w niego ogrom swojego serca i oszczędności — to miało być jego spokojne miejsce na kolejne lata. Pożar sprawił, że w jednej chwili stracił efekt tej pracy i bezpieczeństwo, na które tak długo pracował.

Tata, jak każdy z nas, pragnie mieć miejsce, do którego wraca się bez lęku. Miejsce, gdzie rano parzy się herbatę, gdzie wiesza się kurtkę przy drzwiach, gdzie po prostu jest „u siebie”. Chcemy jak najszybciej postawić ten dom na nogi — nie tylko budynek, ale też to, co symbolizuje: spokój, stabilność, normalne życie.

I dzieje się to wszystko w czasie, który zwykle pachnie choinką, cynamonem i nadzieją. W magicznym, przedświątecznym okresie, kiedy świat na chwilę zwalnia, a w oknach pojawiają się światełka, szczególnie mocno czuć, jak ważny jest dom. To czas bliskości, ciepła i wiary, że po trudnych chwilach przychodzi lepsze. Właśnie tej wiary teraz najbardziej się trzymamy — że z popiołów da się odbudować nie tylko ściany, ale i poczucie bezpieczeństwa.

Zrobimy wszystko, co w naszej mocy, by sprostać temu, co się wydarzyło. Każde okazane wsparcie ma dla nas ogromne znaczenie, bo przybliża moment, w którym tata znów będzie mógł spokojnie zamknąć za sobą drzwi swojego domu i poczuć: „jestem u siebie”.

Z góry dziękujemy za okazaną pomoc.