Pożar domu w miejscowości Umienino

W moim rodzinnym domu doszło do pożaru. Mieszkaliśmy tam wspólnie z mężem i naszym 15-letnim synem, Jakubem. Tego dnia, jak co dzień, wszystko toczyło się zwyczajnym rytmem. Kilka minut przed wybuchem ognia wyjechałam na zakupy do pobliskiego sklepu. W domu został tylko Kuba.

Ogień pojawił się nagle. Nasz syn zareagował z ogromną dojrzałością, natychmiast się ewakuował i wezwał służby ratunkowe. Jego szybka reakcja ocaliła mu życie. Za to jesteśmy wdzięczni bardziej, niż potrafimy wyrazić.

Niestety, sam dom nie miał tyle szczęścia. Poddasze zostało doszczętnie strawione przez ogień. Wnętrza uległy poważnemu zniszczeniu – pomieszczenia są wypalone, a większość wyposażenia nie nadaje się do użytku. Wszystko, co tworzyło naszą codzienność, w jednej chwili przestało istnieć.

Dziś mieszkamy tymczasowo u rodziny. Próbujemy poukładać rzeczywistość na nowo i odnaleźć się w sytuacji, która jeszcze niedawno wydawała się niemożliwa. Chcemy zbudować od nowa to, co ogień zabrał – niekoniecznie w tych samych murach, ale z tymi samymi wartościami, które nas łączyły.

Rozpoczynamy nowy rozdział. Trudny, nieprzewidywalny, ale nasz. Pełen wiary, że z czasem zdołamy stworzyć znów miejsce, które będziemy mogli nazwać domem – gdziekolwiek ono będzie.