Pożar w Wojciechowicach

Ogień zabrał mi dom. W kilka chwil zniknęło miejsce, które było moim spokojem, bezpieczeństwem i codziennością. Budynek nie nadaje się już do zamieszkania — został tak zniszczony, że czeka go rozbiórka. To, co przez lata budowałem krok po kroku, zamieniło się w popiół.

Straciłem swój własny kąt i wszystko, co miałem. Ubrania, pamiątki, dokumenty, rzeczy codzienne — całą „normalność”, którą tak łatwo uznaje się za oczywistą… dopóki nie zniknie.

Jestem emerytem. Nigdy nie przypuszczałem, że na tym etapie życia przyjdzie mi zaczynać od zera. A jednak właśnie to się stało. Zostałem bez dachu nad głową i bez podstawowych rzeczy potrzebnych do życia. Próbuję poukładać w głowie to, co się wydarzyło, i znaleźć w sobie siłę, by iść dalej.

Nadchodzący Nowy Rok dla wielu jest symbolem nadziei i nowego początku. Dla mnie miał stać się spokojnym kolejnym rozdziałem, a stał się chwilą, w której straciłem wszystko. Mimo to została mi nadzieja — że uda się odbudować choć część tego, co zostało zabrane. Że jeszcze będę mógł stanąć na nogi i odzyskać poczucie bezpieczeństwa.

Ta zbiórka to dla mnie szansa na powrót do życia. Każde wsparcie jest dla mnie realnym krokiem w stronę nowego startu i dowodem, że nawet po tak wielkiej stracie człowiek nie zostaje sam.

Dziękuję z całego serca za każdą okazaną życzliwość, dobre słowo i wsparcie.